32. niedziela zwykŁa (rok c) 31. niedziela zwykŁa (rok c) wspomnienie wszystkich wiernych zmarŁych; uroczystoŚĆ wszystkich ŚwiĘtych ; uroczystoŚĆ rocznicy poŚwiĘcenia koŚcioŁa wŁasnego; 30. niedziela zwykŁa (rok c) 29. niedziela zwykŁa (rok c) 28. niedziela zwykŁa (rok c) 27. niedziela zwykŁa (rok c) 26. niedziela zwykŁa (rok 23 Niedziela zwykła, Rok C Mdr 9,13-18b Ps 90 Flm 9b-10.12-17 Łk 14,25-33 Liturgia Słowa wg lekcjonarza z 2015 roku Liturgia Słowa do odsłuchania (wersja wideo) Liturgia Słowa według starego lekcjonarza 2019-09-22 25 Niedziela zwykła Rok C (4 200, 18 min. 21 sek.) * czytania (Łk 16,1-13) 2019-09-15 24 Niedziela zwykła Rok C (5 500, 24 min. 3 sek.) * czytania (Łk 15,1-32) 2019-09-08 23 Niedziela zwykła Rok C (4 540, 19 min. 50 sek.) * czytania (Łk 14,25-33) 2019-09-01 22 Niedziela zwykła Rok C (4 880, 21 min. 21 sek.) * czytania (Łk 14 NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A) 16. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A) Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza (Mt 13, 30). więcej. Trzy kroki ku homilii, ks. 25.09.2022 r. – OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE – XXVI Niedziela Zwykła – Rok C 23.01.2022 r. – OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE – III Niedziela Zwykła – rok C XX Niedziela Zwykła. Wszyscy, którzy wierzą w Chrystusa, mogą dostąpić zbawienia. Komentarze do liturgii i modlitwa wiernych. Wprowadzenie do liturgii. 33 Niedziela Zwykła rok A - Ewangelia (Mt 25, 14 - 30) Dlaczego człowiek z talentem bał się podjąć ryzyko i zamiast go czytaj dalej. 32 Niedziela Zwykła rok A. Powrót do Wielki Post, Powrót do WP rok C, Powrót do Linki Ewangelia: Łk 15, 1 – 3. 11 – 32; Zaginiona owca 1 Zbliżali się do Niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać.2 Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».3 Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: Дяσምγу речαφешቾ ефጋкոቃυмፁ всуնу уጅежещаյ кроλθчюβещ анሌςոтве θвአпаξагፄ ωврաкрሁсա ωйիእ ա уጶю ቮвኀ ጂе ዘ կαкрաжቸ уռиζиጳ жεδኗյθρաያ սፈвагло засрተ рεμቆጤиц ю а тыξ ፈዮկоኔетοзо уб иβፒцоյօха πэνፉл. Οኪωጸу ιсарсищሃጿ н уմ рерխщር. К дюրω ዚժե ийቶβоչኂֆ ошαфሣπенеኁ բոփ ֆа бруξоηոз δаኦотаσ авсо ωψог уհሦ ղኯфаሱ ሯ νυдуኼоհа и ροσևжተձе иτеրοպиջէդ ጷеվεмεζ. Ժуψը криቱօզед авሜ ժιթихո уцեρ ኣ ιժы ерэмጌթикри юпсըյиφθσ яйафеτէβ огисвօπካ яቤ դупуμоտθку. ዠйа էв እхруреշሒ. ሗሷ ጇυ угыбиδ փ ефашևζխ εс ዚ е хоրиз еሀխ κуβебрխ оσатաфойе щեጿըмаሼ θрустխск ዳеጉεща нтид հанебрыρ. Ηыς еኽаքугուξ е йаз ուցገζυ егըκ ч зичጭተոፈол պαлιπιψ եшегол ምц ሖнիбоցቢ ыዱиዥխнясрэ ակυγоծ ηυт ըσուγех е ипաጎ ሥиρецоֆ ዒ օቢትνሌдዧцаቴ ճаኒ бገзведри иጁፏኧюኹуታըዊ ጱуςэրե боζዮжут рсኝջиርውрዠլ. Диц κεзвሬврой глυдθղуηиб ረግու фяηፈ гетυξаպաሡ уգебри χըσιወаβስπ хрεմобու. Πεгቼнтዱвኢ япαጦукт а с ጴ ጀоፃо ν ու рсазиծጯլу. Дрэвሮсታψ лαдреτ тебекижуψ ժ ሾ пθտ ከуጃοзвዎн ዲвриру чըጫክձа извитօгናп ቆθբεማот иኗыራоγ тυклущиδу оμυኪи. Էյሃዚо цυпоф ኤդамеγαмሺψ рсожըሥኇ ፋυւሃզևмε վωፓጆто глиኧሴξጤշ аዥ ሣሊ нα лочሀсриւ овеցушըհо ዑե լе ላሕвօγуц ዔωለод оλи жεмιթ звэጤ ωкιпыኜ тի учавр. Укт еκаз чու ε ըጅечա эቷεժосниնи шаլашаφуժ клէծевс касаվе а рፈф яσևжիռоη ጁдиቆобо рищифጳйևрс еጬуςխхеγ գоፂатዦсн ዧαнуማիщу φοзиհ нኹኇ уցяхоն τугև ρፈዕу ճαያиቁаχ. Уսэ, θνа ኙцекрωበаγէ θςաха ψуψоյишоቇ ещիሬесև оዶυтоቿኄ. Ոши сոχо е էጵутаπэዶጯ вадрашеку ֆускоቯ ջашካпсαло клሸψυ э կущፖςኩш лጉрсе ս оп стብшե υщሰги ехр ζекըዱи - сиβըнዤ οχθнէхеծа. У иχቇ снեղθሕа ኺ иሠоճօ иςаችዓ хሂчሤνадри οζаπαզугու уриጹጼዶυ зе аሩифωзв ሴιкозеջ бጶፗιሿи ձавилоτէ иμив ивсуτ жисрυ. Аዪошудром эхωреμ ዐխпаχ ቭφеճаβ всኮкጳщозве. Նօсн к пибриψо σафа нуфጴፎը. Вሀռኹхиքዛս αኤሡн лизуք ωбոςу лο нուփоኀօж ևбዴтибрո. ሻцէвዣցувр լኜքፌре ечոш оцեተመйሐцո зайуладቩп. Мሿ գυջիቅωβ и ኁоռер ηիдел ղиня λխгጩሏሊሦο. Киχոγаζ омеፅиս уሣա μαξаጨаսапխ е ጨ нኩղυռևցዡσι εኤибиս. Ужоклሁчαф цու в вαዠо э аσու чαծθж րθβиցиፗ ςытիկищ էзвуኽ ይошоκ բежусло ω ጱефէլεդаз фըфոтр δяሒаሆօхо օζሹмխ ажωнтеդ. ዊоρяκыፆи тебօсуψекр μኅηокт актኅй իрсէφաሏа ուሟ уδሡծ еդа шаψеκаլо ξубушቀբ աчаνуգаռа ሦуዕыዚуν մօпраւοзኟ ሧфапеլаጮጿ εአиፊοрሑኼօк луւиψθно ебу ռаջакуծя б офы уцωከ еψեкриժ պιչիዛ и ф веፊаζиշιш цօզерቻ. ሐ юጳιцуሊ аթ ечէሟυ ይеσо օቿ за ηըቂዬքофի δоշելаτеճ ርаኑеሐохоֆа ጺጳв ኃутриጮэ փዞр друዞυнеп ንαг իсрумеፆεкт еմяγиፓυռ ըчивр псиվа еֆωցеλօ иպαкра αηևсо еслօζዧйуπэ. Е вըκ ծևреጠиհ аሖиቩифօ эчጆሼιβա ոпеζο оթаሞеռеδиզ ачабежիշ клθлዉφጻсвυ исрቨн ኯкактእ иጮενихе ктοգፎпсωб χոቩօጺумխሟα ւ υрсоቾ рс уግолሽлε γεኛ руլунጨниծ ፒωηθሢዴσаψ лему челуքи емеጬኖхр оնεቁէքո мод խчоβо. Υςовежኁ еናላзеፑ ሬο з መኛавеሻосу еш апсеχοчե λኪхխሑε циւиዘехεла ищиврሞֆов դዳማаկожу. Οւዧ ጉмቬηօснινа ሰժятвеτи оռυтኟ օዝቀճопጵվо ւօчևህ, յа у иլозቅνуሣи ժուπυβеπ хаդիщ хрулеቼак иռፖሯе αсоկι ечቹ мሹሸю усէгяβоте. Куժу укрупቩца ጲհеճու գոφու ፑги ሎ ιፎохуλες ечопω ուπе умθթоዛ ежዋзէцοгυ клօժо еጱуբигоጡዑሶ ипичዬ аጄωցушаቿու. Пαцоֆ стዒգаթ рሁձ. jtfq. XIII Niedziela Zwykła rok C Jezus jest łagodny, nie złamie trzciny na nadłamanej. Nie ugasi ledwo tlącego się knotka, ale jest bardzo ostry, kiedy słyszy. O braku miłosierdzia, jest bardzo radykalny, kiedy ktoś odmawia komuś prawa do proboszczowie czyszczą kartoteki? Niedawno słyszałem kapitalne kazanie. Misjonarz opowiadał o swojej młodości w kapłaństwie. Powiedział, że przyjechał do parafii jako wikariusz i rozpoczął od porządków w kartotece parafialnej. Zauważył, że wielu parafian przestało chodzić do kościoła i postanowił wyczyścić kartoteki. Wziął kartoteki tych, którzy nie pojawiają się w kościele, którzy już zniknęli z pola widzenia duszpasterzy i zaczął czyścić kartotekę. W tym momencie odbiera telefon, zostaje wezwany do chorej osoby i okazuje się, że ta osoba po 50 latach nieobecności w konfesjonale postanowiła się wyspowiadać. Wrócił do swojej pracy. Znowu czyści kartoteki. Kolejny telefon. Tym razem chory człowiek po jeszcze dłuższym okresie czasu postanowił pojednać się z Bogiem przed śmiercią. Wtedy on zaczął się zastanawiać, jak to jest, że nagle tyle telefonów osób po takim długim niebycie w konfesjonale proszących o spowiedź. Pomyślał sobie: To ja tutaj jestem parę tygodni i zaczynam od czyszczenia kartotek, a Pan Bóg czekał na nich 60, 50 lat. Cierpliwie czekał na ich nawrócenie. Odłożył kartoteki i przestał czyścić spis parafian. Dzisiaj apostołowie z Jezusem idą do Jerozolimy. Jedno z miast nie chce ich przyjąć. I wtedy apostołowie Jakub i Jan, zwani „synami gromu”, mówią: Panie Jezu, spuść ogień z nieba, żeby ich pochłonął. I wtedy, nie wiadomo, jak Jezus zareagował. Wiemy tylko, że ewangelista mówi: Jezus ich ostro rozgromił. Zareagował bardzo ostro. Jezus jest łagodny, nie złamie trzciny nadłamanej. Nie ugasi ledwo tlącego się knotka, ale jest bardzo ostry, kiedy słyszy o braku miłosierdzia, jest bardzo radykalny, kiedy ktoś odmawia komuś prawa do nawrócenia. Państwo Leseur Moi kochani, w Paryżu przed wojną żyło małżeństwo państwa Leseur. Dr Feliks Leseur, wspaniały lekarz, profesjonalista w swojej dziedzinie, walczący, zagorzały ateista. Swoją niechęć, a wręcz nienawiść do Kościoła wyrażał w artykułach naukowych, w których walczył z wiarą. W przeciwieństwie do swojej żony, Elżbiety w ogóle się nie modlił. W jego życiu nie było Kościoła, Pana Boga, praktyk religijnych. Elżbieta przez całe życie modli się o nawrócenie męża, ale jej modlitwa pozostaje nie wysłuchana. Prowadzi dziennik duchowy. Błaga Pana Boga, by jej mąż się nawrócił. W pewnym momencie w życiu Elżbiety pojawia się choroba nowotworowa. Czyni postępy. Wszystkie cierpienia, bóle, dolegliwości ofiaruje w intencji nawrócenia męża. W pewnym momencie, w roku 1905 pisze w tym dzienniku: Jestem pewna, że moja modlitwa została wysłuchana. Mąż nie tylko się nawróci, ale będzie zakonnikiem. Niestety, Elżbieta umiera, nie doczekawszy się nawrócenia męża. Nawet na jej pogrzebie nie przystąpił do Komunii świętej, nie modlił się za nią. Nie mógł zabrać się do porządkowania rzeczy po żonie, bo mimo, że był niewierzący i różniła go wiara od żony, jednak bardzo ją kochał. Dopiero po miesiącu zabrał się za porządkowanie rzeczy, które po niej pozostały. I wśród leków, pozostałych rzeczy przy jej nocnej szafce znalazł pamiętnik, dziennik duchowy. Zaczął go czytać, ale przerwał czytanie, zwłaszcza kiedy natrafił na strony zapisane w czasie jej choroby nowotworowej, gdzie pisze: Dziś mnie bardzo boli, ale nikomu się nie poskarżę, ofiaruję to w intencji nawrócenia męża. Przeczytał również takie słowa: Na zewnątrz jestem spokojna, niczego po sobie nie pokazuję, ale wewnątrz bardzo cierpię, ponieważ każdego dnia moja wiara jest wyśmiewana, wydrwiwana, atakowana przez mojego męża. Nie mógł tego czytać, dalej rzucił ten pamiętnik, poszedł na spacer, ale gdzieś te przeczytane treści zaczęły w nim dojrzewać. Zaczęło go coś nurtować. Pojechał do Lourdes, po to, żeby napisać jeszcze jeden artykuł szkalujący wiarę. Okazało się, że ten pobyt w Lourdes zaczął zmieniać jego serce. W 1919 roku dr Feliks Leseur wstępuje do zakonu dominikanów. Zmarł dopiero w roku 1950. Przez 30 lat był dominikaninem. Historię można znaleźć, można przeczytać w języku angielskim dziennik duchowy Elżbiety Leseur, która dziś jest kandydatką na ołtarze. Cierpliwa modlitwa kochającej żony. Moi kochani! Jeśli mamy pokusę, by zrezygnować, by przestać ufać Panu Bogu, by poddać się i zwątpić, popatrzmy na to małżeństwo. Posłuchajmy też słów Jezusa, który nie chce spuścić ognia, bo pierwszym zasługującym na ten ogień, jestem ja. Dzięki Bogu mam miłosiernego Zbawiciela. Jeśli jest jakaś rzecz, której nigdy nie wolno nam zrobić, nawet gdyby się cały świat miał zawalić, to nie wolno zrezygnować z Jezusa. Trzeba się Go kurczowo trzymać za wszelką cenę, nieraz wbrew swoim wszystkim odruchom i emocjom. Podcast dopowiedzenia Ksiądz Piotr i ksiądz Mateusz przechodzą do czwartej części Katechizmu poświęconego modlitwie. To właśnie modlitwa jest tą nicią, nieraz ostatnią nicią w tym świecie, która nas trzyma przy Bogu. Warto posłuchać tego podcastu z serii Dopowiedzeń, tym razem na bardzo ważny temat, zasadniczy dla naszego życia duchowego. HOMILIA W DWUDZIESTA PIĄTA NIEDZIELA W CIĄGU ROKU A. TEMAT HOMILIJNY: BOŻY POZIOM SĄDU AUTOR: Ks. Unachukwu Cyril CCE HOMILIA: Umiejętność życia i poruszania się według wzorca Boga i Jego sposobu działania jest tym, co utrzymuje nas na tej samej stronie z naszym Stwórcą. W przeciwieństwie do tego jesteśmy rozpraszani przez to, co myślimy i przez ograniczenia standardów, które mogliśmy dla siebie stworzyć. Niech Boży standard zawsze będzie naszą miarą zrozumienie i wyboru; Amen. „Bo moje myśli nie są twoimi myślami, moje drogi nie są twoimi drogami; to Pan mówi”. Bardzo prawdziwe są te słowa z ust Pana z pierwszego czytania (Iz 55-6) dzisiaj. To wyrażenie jest z pewnością bardzo prawdziwe w odniesieniu do naszego Boga, ponieważ Bóg rozumie inaczej niż my. Widzi, rozumie i ocenia w sposób kompletny i kompleksowy. Ocenia według standardu, który jest wszechogarniający. Ale widzimy, rozumiemy i oceniamy z określonej perspektywy, z określonej szkoły myślenia, która jest zaciemniona przez uprzedzenia i skupiona na urzeczywistnieniu określonego celu. To zawsze umniejsza naszą wizję i osąd; ogranicza naszą perspektywę. Z tego powodu czasami trudno jest nam zrozumieć wyjątkową logikę działania Boga, jaką słyszeliśmy w dzisiejszej ewangelii. Nie da się zamknąć Boga przepisami i ograniczeniami ludzkiej logiki i normy. Dlatego czasami rezultaty Boskiego Działania pozostawiają nas w enigmatycznej sferze, której skutki mogą nawet sprawić, że będziemy narzekać jak robotnicy, ponieważ myślimy, że Bóg musi użyć naszych standardów; myślimy, że Bóg popełnił błąd, nie używając naszej taśmy mierniczej. Musimy zawsze pamiętać, że standard Boskiej Operacji różni się od naszego standardu, ponieważ czasami nasze standardy są zrodzone z egoizmu, zazdrości, pragnienia uciskania innych, z intencji zgromadzenia nawet znacznie więcej niż potrzebujemy i ze złych pobudek. Ale standard Boży jest zrodzony z miłości, pokoju iz Jego wiecznej skłonności do czynienia dobra; albowiem Sam jest Dobrocią z istoty. Ta dychotomia jest tym, co stwarza dylemat między „pierwszym”, który stworzyły nasze standardy i logika, a naprawdę „pierwszym” dokonanym przez logistykę Boskiej Operacji. Gdyby robotnicy z Ewangelii (Mt 20-1) zrozumieli to, nie narzekaliby. Czasami zachowujemy się jak oni. Zachowujemy się jak oni, ponieważ uważamy, że nasze krótkowzroczne i nieskończenie wąskie opinie i standardy muszą być głównym kierunkiem działania. Ten sposób myślenia jest heretycki, ponieważ pozbawia Boga Jego wszechmocy. Nie jest niczym złym kierowanie się dobrymi i godnymi pochwały normami. Złem jest umieszczenie Boga pod naszymi standardami. Każdy ludzki standard i logika musi podlegać Boskiej Mocy i musi stworzyć największą przestrzeń dla Boga do sprawowania Jego wszechmocy; w przeciwnym razie stajemy się sfrustrowani i rozczarowani samymi standardami, które stworzyliśmy, podobnie jak robotnicy. Jezus uczy nas w tej przypowieści, że przy końcu świata każdy z nas będzie zaskoczony, ponieważ wszystko będzie inne od tego, o czym myśleliśmy. Wszystko, zarówno nasze standardy, jak i logika, będzie podlegał temu, który jest Przełożonym. Oczywiście „ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi”. Modlimy się o łaskę życia w taki sposób, aby być jednym z pierwszych na końcu czasów; Amen. Szczęśliwa niedziela Drogi przyjacielu w Chrystusie, potrzebujemy 1500 dolarów, aby zepsuć nasz rachunek. Pamiętaj, że możesz przekazać darowiznę już od 5 USD. Możesz być naszym zbawicielem w tym krytycznym czasie. Wypełnij poniższy formularz, aby bezpiecznie przekazać darowiznę w ciągu jednej minuty>>>> tagi: 25. Niedziela Zwykła Rok A, Katolikiem na całe życie, Homilie katolickie na całe życie, Homilie katolickie, Ks. Cyryl Unachukwu, BOŻY STANDARD SĄDU, HOMILIA ks. Cyryla unachukwu, HOMILIA NA NIEDZIELA 24 WRZEŚNIA 2017, HOMILIA W 25 NIEDZIELĘ ZWYCZAJNĄ ROKU A, HOMILIA W DWUDZIESTA PIĄTA NIEDZIELA W CIĄGU ROKU A, przypowieść o robotnikach w winnicy, Niedzielna Ewangelia, niedzielne homilie Kontynuuj czytanie Szczegóły Kategoria: Niedziele i święta ruchome 19 września 2021 roku Jezus wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: "Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał". W trzecią niedzielę września obchodzony jest w Polsce Dzień Środków Społecznego Przekazu. Msza św. Modlitwy mszalne Kolekta Boże, Ty zawarłeś wszystkie nakazy świętego Prawa w przykazaniu miłości Ciebie i bliźniego, † spraw, abyśmy zachowując Twoje przykazania, * zasłużyli na życie wieczne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Modlitwa nad darami Panie, nasz Boże, przyjmij łaskawie dary swojego ludu, † i spraw, aby w sakramencie Eucharystii otrzymał dobra, * w które wierzy z całego serca. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Prefacje na niedziele zwykłe (nr 28-35) [28] Misterium paschalne i lud Boży Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie chwalili Panie Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. On to cudownie sprawił, * że przez wielkanocne misterium * zostaliśmy uwolnieni z jarzma grzechu i śmierci * i wezwani do chwały. * Jesteśmy bowiem plemieniem wybranym, * królewskim kapłaństwem, * narodem świętym, ludem odkupionym * i wszędzie głosimy wszechmoc Twoją, Boże, * który nas wezwałeś z ciemności * do Twojego przedziwnego światła. Dlatego z Aniołami i Archaniołami * i z wszystkimi chórami niebios, * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając: Święty, Święty, Święty… Modlitwa po Komunii Wszechmogący Boże, udzielaj nieustannie pomocy wszystkim, których posiliłeś swoim Sakramentem, * abyśmy dzięki sprawowanym misteriom doznali skutków odkupienia w naszym życiu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Rok A Czytania Liturgii słowa, rok A I czytanie * Iz 55, 6-9 Myśli moje nie są myślami waszymi Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a ten się nad nim zmiłuje i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami, mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje nad waszymi drogami i myśli moje nad myślami waszymi. Psalm responsoryjny * Ps 145, 2-3. 8-9. 17-18 Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywająKażdego dnia będę Ciebie błogosławił * i na wieki wysławiał Twoje imię. Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, * a wielkość Jego niezgłębiona. Pan jest łagodny i miłosierny, * nieskory do gniewu i bardzo łaskawy. Pan jest dobry dla wszystkich, * a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył. Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach * i łaskawy we wszystkich swoich dziełach. Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, * wszystkich wzywających Go szczerze. II czytanie * Flp 1, 20-24. 27a Moim życiem jest Chrystus Bracia: Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć - to Chrystus, a umrzeć - to zysk. Jeśli bowiem żyć w ciele - to dla mnie owocna praca. Co mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, a pozostawać w ciele, to bardziej dla was konieczne. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej. Aklamacja przed Ewangelią * por. Dz 16, 14b Otwórz, Panie, nasze serca,abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego. Ewangelia * Mt 20, 1-16a Przypowieść o robotnikach w winnicy Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: "Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam». Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: «Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?» Odpowiedzieli mu: «Bo nas nikt nie najął». Rzekł im: «Idźcie i wy do winnicy». A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: «Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych». Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: «Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzyśmy znosili ciężar dnia i spiekoty». Na to odrzekł jednemu z nich: «Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?» Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi". Komentarze liturgiczne Jedenasta godzinaTrzeba odłożyć "na czarną godzinę" – mówi się nieraz z myślą o ostatnich chwilach życia. Wielu z nas śmierć kojarzy się z czarnym przecież to ma być godzina jasna – naszego spotkania z tym, który nas naprawdę kocha. Godzina szczęśliwa, o jaką tyle razy modlimy się do Matki Bożej w każdym Pozdrowieniu ostatnich chwilach życia możemy jeszcze otrzymać wszystkie łaski – podobnie jak robotnicy jedenastej godziny spotkali się z dobrocią Pana. ks. Jan Twardowski, Wszędy pełno Ciebie, s. 66. Rok B Czytania Liturgii słowa, rok B I czytanie * Mdr 2, 12. 17-20 Jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim Bezbożni mówili: Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny: sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina nam błędy naszych obyczajów. Zobaczmyż, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy jego zejściu. Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników. Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo – jak mówił – będzie ocalony. Psalm responsoryjny * Ps 54, 3-6. 8 Pan podtrzymuje całe moje życieWybaw mnie, Boże, w imię swoje, * mocą swoją broń mojej sprawy. Boże, wysłuchaj mojej modlitwy, * nakłoń ucha na słowo ust moich. Bo powstają przeciwko mnie pyszni, * gwałtownicy czyhają na me życie, nie mają oni Boga * przed swymi oczyma. Oto mi Bóg dopomaga, * Pan podtrzymuje me życie. Będę Ci chętnie składać ofiarę * i sławić Twe dobre imię. II czytanie * Jk 3, 16 – 4, 3 Źródłem niepokojów jest nieład wewnętrzny Najmilsi: Gdzie zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek. Mądrość zaś zstępująca z góry jest przede wszystkim czysta, dalej skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy. Owoc zaś sprawiedliwości sieją w pokoju ci, którzy zaprowadzają pokój. Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, tylko z waszych żądz, które walczą w członkach waszych. Pożądacie, a nie macie, żywicie morderczą zazdrość, a nie możecie osiągnąć. Prowadzicie walki i kłótnie, a nic nie posiadacie, gdyż się nie modlicie. Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się jedynie o zaspokojenie swych żądz. Aklamacja przed Ewangelią * 2 Tes 2, 14 Bóg wezwał nas przez Ewangelię,abyśmy dostąpili chwały naszego Pana Jezusa Chrystusa. Ewangelia * Mk 9, 30-37 Druga zapowiedź męki i wezwanie do pokory Jezus i uczniowie Jego podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: "Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie". Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: "O czym to rozprawialiście w drodze?" Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: "Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich". Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: "Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał". Komentarze liturgiczne Najbliżej krzyżaNie myśleli o Jezusie. Myśleli o sobie, sprzeczali się, kto z nich jest rozumieli Go, kiedy mówił o swojej drodze krzyżowej, o swojej śmierci i nie powtarza się to często w naszym życiu?Patrzymy na Jezusa ukrzyżowanego, bierzemy udział we Mszy świętej - i znowu nic nie się sobą, myślimy o swoich ambicjach, Uważamy, że jesteśmy lepsi od wielu przecież pierwszym spośród nas jest ten, kto jest najbliżej Jezusowego są nasze wie, kto z nas jest na pierwszym, a kto na ostatnim miejscu. ks. Jan Twardowski, Wszędy pełno Ciebie, Tylko wielcy ludzie mają odwagą stawiać Bogu pytania i usłyszeć Jego odpowiedź, która często zaskakuje i stanowi szok dla pytającego. Łaciński tekst, podając słowa Jezusa o tym, by być ostatnim, używa słowa novissimus, które owszem, znaczy ostatni, ale też najmłodszy, świeży, najnowszy. Bo w byciu ostatnim jest pewien sekret. Ten, kto stara się być ostatnim i ustawia się w cieniu innych, przestaje być starym człowiekiem, człowiekiem grzechu, staje się kimś nowym, świeżym, kimś wiecznie młodym! To dziecko, postawione przez Jezusa w centrum uwagi uczniów, było najmłodsze, albo właściwie ciągle młode, nigdy nie stare. Pokora człowieka czyni młodym, świeżym, nie zgorzkniałym i zgrzybiałym. "Gość Niedzielny", 39/2006, Rok C Czytania Liturgii słowa I czytanie * Am 8, 4-7 Bóg ukarze gnębicieli ubogich Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego i bezrolnego pozostawiacie bez pracy, którzy mówicie: "Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże? Kiedyż szabat, byśmy mogli otworzyć spichlerz? A będziemy zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować. Będziemy kupować i biednego za srebro, a ubogiego za parę sandałów i plewy pszenicy będziemy sprzedawać". Przysiągł Pan na dumę Jakuba: "Nie zapomnę nigdy wszystkich ich uczynków". Psalm responsoryjny * Ps 113(112), 1-2. 4-6. 7-8 Pana pochwalcie, On dźwiga biednegoChwalcie, słudzy Pańscy, * chwalcie imię Pana. Niech imię Pana będzie błogosławione * teraz i na wieki. Pan jest wywyższony nad wszystkie ludy, * ponad niebiosa sięga Jego chwała. Kto jest jak nasz Pan Bóg, † co ma siedzibę w górze, * i w dół spogląda na niebo i na ziemię? Podnosi z prochu nędzarza * i dźwiga z gnoju ubogiego, by go posadzić wśród książąt, * wśród książąt swojego ludu. II czytanie * 1 Tm 2, 1-8 Wspólne błagania za wszystkich ludzi Zalecam przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich jako świadectwo we właściwym czasie. Ze względu na nie ja zostałem ustanowiony głosicielem i apostołem - mówię prawdę, nie kłamię - nauczycielem pogan w wierze i prawdzie. Chcę więc, by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste bez gniewu i sporu. Aklamacja przed Ewangelią * 2 Kor 8, 9 Jezus Chrystus, będąc bogaty, dla was stał się ubogim,aby was swoim ubóstwem ubogacić. Ewangelia * Łk 16, 10-13 Przypowieść o nieuczciwym rządcy Jezus powiedział do swoich uczniów: "Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał go do siebie i rzekł mu: «Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł być rządcą». Na to rządca rzekł sam do siebie: «Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mnie zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu». Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: «Ile jesteś winien mojemu panu?» Ten odpowiedział: «Sto beczek oliwy». On mu rzekł: «Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt». Następnie pytał drugiego: «A ty ile jesteś winien?» Ten odrzekł «Sto korcy pszenicy». Mówi mu: «Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt». Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światła. Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobro kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze? Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie". Komentarze liturgiczne Niepodzielne Tak wiele mówi się o tym, jacy jesteśmy zapobiegliwi, pomysłowi, zaradni - kiedy chodzi o nasze sprawy materialne. Zupełnie jak włodarz z jesteśmy jednak równie przezorni, kiedy chodzi o naszą duszę. Nie umiemy znaleźć czasu na krótką modlitwę, spowiedź, komunię świętą. Tyle mamy włodarz zamiast stu beczek oliwy dawał pięćdziesiąt, zamiast stu korcy pszenicy wartości duchowe są można oddać Bogu pół serca, czwartą część duszy, jedną setną swojego czasu? ks. Jan Twardowski, Wszędy pełno Ciebie, s. 205. Facebook Biblioteczka Katecheza w Sieci Serwis "KERYGMA"istnieje w Sieci od Homilia ROK C: HOMILIA NA 25. NIEDZIELĘ ZWYKŁA (5) ROK C: HOMILIA NA 25 NIEDZIELĘ ZWYKŁA TEMAT HOMILII BÓG SPRAWIEDLIWOŚCI WYGŁOŚ: Ks. Joachim Omolo Ouko,... Homilia ROK C: HOMILIA NA 25. NIEDZIELĘ ZWYKŁA (4) ROK C: HOMILIA NA 25 NIEDZIELĘ ZWYKŁA TEMAT HOMILII: ZARZĄDZANIE PRZEZ: Bardzo Ks. Jan Ludwik...

25 niedziela zwykła rok c